Vrijwilliger bij Alpe d’HuZes

Drie jaar geleden ben ik voor het eerst mee geweest met Team T(h)alent als wandelaar. In ons hotel La Belle Etoile zag ik dat het Palais des Sports dichtbij het hotel was en dat er veel mensen aanwezig waren om vrijwilligerswerk te doen. Ik wilde dat het volgende jaar nog een keer als vrijwilliger. Koert gevraagd of ik weer mee mocht en dat werd natuurlijk gehonoreerd. Wat een geweldige ervaring om als vrijwilliger deze machtig mooie week mee te maken. Maar ik miste de koersdag om dan samen met anderen de berg op te wandelen. Dus Koert gezegd dat ik zeker nog een keer mee wilde maar dan als vrijwilliger aan de slag én de berg weer op te lopen om ook zelf daarin actief te zijn.

Op maandag en dinsdagochtend van 8.30 tot 12.00 uur in de winkel geholpen, mensen adviseren bij de aankoop van AD6 kleding etc. Och wat een super ervaring om daaraan te mogen meehelpen en wat krijg je dan veel verhalen te horen. In de grote tent heb ik geholpen om na de lunch tafels af te nemen, dienbladen schoon te maken. Dinsdagmiddag heb ik geholpen in de keuken waar het avondeten werd klaargemaakt voor de grote tent. Aan lange tafels moesten we ontzettend veel aardbeien schoonmaken voor het toetje. Erg gezellig om met al die verschillende mensen daarmee bezig te zijn. Het eten dat geserveerd wordt komt allemaal uit Nederland en wordt gesponsord door de Spar. Daar kom je pas achter als je achter de schermen helpt. Dan begrijp je eigenlijk pas goed hoeveel dit aan organisatie vergt, het is bijna niet te geloven! Dinsdagavond heb ik van 18.00 tot 22.00 uur in het café gewerkt om de mensen die op de bezinningsavond waren van koffie, fris en koeken te voorzien. Het was indrukwekkend en bijzonder om mee te maken.

Woensdag heb ik de berg beklommen en mijn tijd van de eerste keer met een kwartier verbeterd, best trots op mezelf.

Donderdagochtend vanaf half 8 tot 13.00 uur gevlagd in bocht 9 om de wielrenners te attenderen op ander verkeer. De weg van Bourg d’Oisans naar boven is voor het verkeer afgesloten, alleen de mensen van de afdeling vervoer rijden dan om alle vrijwilligers naar hun te brengen en natuurlijk rijden de Fransen ook gewoon die berg op. Om gevaarlijke situaties te vermijden staan er dan in alle bochten 3 vrijwilligers om dat in goede banen te leiden. En dat vind ik nou het allermooiste van de hele week, in zo’n bocht maak je zoveel mee, aan liefde, saamhorigheid, verdriet, bemoediging en gesprekken met deelnemers die het even van zich af moeten praten, dat moet je gewoon zelf een keer meebeleven. Daar krijg ik kippenvel van wat een fantastische week, echt met een lach en een traan…..

 

 

Misschien kom ik jullie tegen in de editie van 2017!